A quen lle importa que morra unha lingua?

Posted by franciscocastro - 11/06/12 at 02:06 p.m.

O obxectivo deste post é facervos unha pregunta.

Pero antes, hai algunha cousiña que comentar.

Hoxe El País ofrece unha interesantísima reportaxe baixo o título que encabeza estas liñas. Se un dos primeiros mandados do xornalismo é atopar un titular que chame a atención, este é de manual. E, como os galegos que falamos en galego e temos conciencia de galegos, vemos o mundo con certas alertas postas, así como o vin, sentinme aínda máis chamado á súa lectura. E aló fun.

No básico, do que nos fala é de que máis dun cento de variedades lingüísticas mexicanas están para morrer. Que os indíxenas que as falan son discriminados (no fundamental, non por indíxenas nin por falar así, senón por pobres; hai ben de anos que estou falando de que o racismo non existe, senón que o que hai é aporofobia, é dicir, o odio aos pobres…aos xeques árabes que andan por Marbella rodeados de señoras estupendas ninguén lles mira raro con tantos petrodólares como andan deixando por aí). A reportaxe explica tamén que cada dúas semanas, que se di en nada, morre unha lingua no mundo. Que o estado mexicano sinte vergonza desas linguas. Que non hai apoio educativo.

En definitiva, que lles importa un pijo andalé.

Cando era profe de filosofía -e botei 18 anos nese labor- dicíalle sempre aos que me sufrían, que o realmente importante non eran as respostas senón as preguntas.

E así chego á pregunta que quería facervos:

Impórtalle á meirande parte dos galegos e galegas que desapareza o galego?

Chuzame! A Facebook A Twitter

5 ResponsesA quen lle importa que morra unha lingua? to “”

  1. Cesar says:
    Xuño 11th, 2012 at 3:38 p.m.

    De sobra sabes que non tegno nada contra dos animalignos, pero se magna se publica que o grilo dos verdes pastos esta a piques de desaparecer, cincocentas asociacions faran coletas para evitalo.
    non dubido que sexa unha traxedia a desaparicion fisica de calquer especie, mais a desaparicion dunha lingua e a morte definitiva daqueles que a falaron antes, e o fracaso dun legado, e a vergogna absoluta para quen o permita.

  2. Paula says:
    Xuño 11th, 2012 at 6:10 p.m.

    O máis terrible do asunto, e que tes razón Fran, existe a aporofobia, maís o peor de todo isto, e que a nosa lingua é ben rica,o malo é que a xente a ignora, porque son iso, ignorantes, e non se decatan que a perda da nosa lingua, é a da nosa identidade. En fin, seguiremos e resistiremos. Eu por exemplo, estou a escribir algo en galego, (que pode que nunca chegue a editar) pero o gusto de facelo, por que si, porque me peta, é maravilloso. Bicos meu rei.

  3. náufrago says:
    Xuño 11th, 2012 at 10:07 p.m.

    Totalmente de acordo, César, Paulo. Así que a resistir.

  4. Sonia says:
    Xuño 15th, 2012 at 1:11 p.m.

    Uffff… he leído el post, así que no voy a escaquearme sin comentar, tal cual una cobarde que está escribiendo en castellano.

    Hablo habitualmente castellano. Así fue de siempre en mi familia, pues mi padre era argentino y se hacía la picha un lío con el gallego.

    En el colegio estudié gallego, así como años después para el acceso a la universidad para mayores de 25… Sin embargo uno siente que no sabe hablarlo, que lo va a hablar mal o a escribir mal y ello te coarta, por otra parte, la fuerza de la costumbre hace que sienta que cuando hablo gallego fuese como si hablase inglés (del cual no controlo nada).
    Amo mi tierra y todo lo que ello conlleva, con lo cual no deseo que desaparezca nuestra lengua y de hecho, estoy convencida de que no desaparecerá (ya, el optimismo siempre me puede)… Otra cosa es que sea la lengua utilizada por mayoría en la región, pero al respecto se están realizando bastantes campañas, aunque creo que el «obligar» nunca es una opción… la opción siempre es «convencer»… la opción es hacer que se ame más nuestra lengua a través de las campañas adecuadas, y no con campañas que pueden llegar a conseguir lo contrario.

    Y aquí la sincera opinión de una gallega que habla castellano pero que no por ello desea la muerte de una lengua que ha pertenecido a parte de sus antepasados.

    (PDT.: prometo esforzarme más en esto de hablar gallego)

  5. franciscocastro says:
    Xuño 15th, 2012 at 2:08 p.m.

    Sonia: moitas grazas polas túas verbas. Oxalá moitas galegas e moitos galegos que non falan a lingua nosa pensasen coma ti.

Deixa unha resposta