O CAMIÑO DO LIBRO
Posted by franciscocastro - 04/02/09 at 09:02 p.m.
Hai moito tempo que tiña ganas de deixarvos aquí esta reflexión de Astrid Lindgren ( a da lingua da foto ), do seu Mi mundo perdido. Interesante para que lle boten un ollo todos eses que cren que para mellorar a educación o que hai é que meter ordenadores nas aulas, para que reflexionen aqueles pais/nais que coidan que un bo colexio é aquel que ten, eu que sei, hípica e moito inglés, para facer pensar a todos aqueles que confunden educar con obrigar a memorizar.
Velaí vai:
¿Qué deseáis para vuestro hijo? Quizá que adelante lo debido en la escuela. Bien, pero en ese caso tenéis que indicarle el camino del libro. ¿No experimentáis a veces el deseo de conocer un poco mejor lo que sucede en ese mundo suyo? En ese caso tenéis que indicarle el camino del libro. ¿Deseáis enseñarle dónde encontrar consuelo si está triste, y dónde encontrar alegría y belleza si la vida le parece gris? ¡Podéis indicarle el camino del libro! Pero, ahora mismo, cuando vuestro hijo tiene seis años. Luego sería demasiado tarde. Demasiado tarde para Blancanieves y para el Doctor Doolittle, demasiado tarde para unas Aventuras de Tom Sawyer, demasiado tarde para encontrar el camino de la más extraordinaria de todas las aventuras.
Febreiro 5th, 2009 at 12:03 a.m.
É unha reflexión incompleta; coido que para escomezar o camiño do libro é preciso dispoñer do vehículo da lectura. Témolo, efectivamente e#blgtk08#n Galiza, en España e en Europa, pero hai moitos lugares, alén desas nosas fronteiras, nos que descoñece mesmo qué é un libro. Unha aperta
Febreiro 5th, 2009 at 12:54 p.m.
Estou seguro que unha das bases dunha boa educación para un rapaz ( e iso que non teño fillos que eu sepa), son os libros. Os libros abren as portas á imaxinación, a viaxes e por suposto á sabiduría. Ademáis aportan información sempre necesaria nos tempos que corren (e nos que correron e correrán).
O problema de hoxe en día, é que moitos colexios ( sobre todo os privados), venden actividades que din importantes, que non son máis que parvadas pijoletas para a distinción das clases sociais ( ou iso parece en ocasións), por que si é certo que hai colexios que venden a hípica como actividade por exem#blgtk08#plo ( eu coñezo algún). Quén ten a pasta para ter un cabalo na casa para poder practicar este deporte??? Pois o ten quen pode levar o seu fillo a ese colexio, e realmente nin se quera ese. Nin máis nin menos.
De todolos xeitos, penso que a educacion debe ir cos tempos, pero non pode esquecerse das cousas boas dende onde se ensinou os que hoxe son os mellores médicos do mundo, os mellores filósofos, os mellores enxeñeiros etcétera, e dicir os libros.
Liberdadé Igualdade e Fraternidade!!!
(Carai que frances estou hoxe jajaja)
Pd: E que mal me expresei penso eu :s
Febreiro 5th, 2009 at 1:09 p.m.
Que fermoso sendeiro o camiño do libro, cheo de letras combinadas de xeito que nos transportan dun lugar a outro, que nos acompañan, que n#blgtk08#os fan rir, e chorar, que educan aos nosos fillos, que fan voar a nosa e a súa imaxinación… Son unhas vacacións un anaco ao día ¿non si?
Febreiro 5th, 2009 at 2:16 p.m.
Estou seguro que unha das bases dunha boa educación para un rapaz ( e iso que non teño fillos que eu sepa), son os libros. Os libros abren as portas á imaxinación, a viaxes e por suposto á sabiduría. Ademáis aportan información sempre necesaria nos tempos que corren (e nos que correron e correrán).
O problema de hoxe en día, é que moitos colexios ( sobre todo os privados), venden actividades que din importantes, que non son máis que parvadas pijoletas para a distinción das clases sociais ( ou iso parece en ocasións), por que si é certo que hai colexios que venden a hípica como actividade por exem#blgtk08#plo ( eu coñezo algún). Quén ten a pasta para ter un cabalo na casa para poder practicar este deporte??? Pois o ten quen pode levar o seu fillo a ese colexio, e realmente nin se quera ese. Nin máis nin menos.
De todolos xeitos, penso que a educacion debe ir cos tempos, pero non pode esquecerse das cousas boas dende onde se ensinou os que hoxe son os mellores médicos do mundo, os mellores filósofos, os mellores enxeñeiros etcétera, e dicir os libros.
Liberdadé Igualdade e Fraternidade!!!
(Carai que frances estou hoxe jajaja)
Pd: E que mal me expresei penso eu :s
Febreiro 5th, 2009 at 6:25 p.m.
Eu síntome afortunado, afortunado de ter estudado no que todos sinalaban co peor colexio de Vilagarcía, pero nel aprendín moitas cousas ( a ler non que xa sabía cando empecei o colexio) a pensar ( un chisco) e sobre tod#blgtk08#o a querer os libros, sempre poidas ler un libro, sempre tiñas un mestre que che emprestaba un, e dou grazas por que na casa alentaban i
esa paixón pola lectura que inda agora viaxa o meu carón. Saúdos e apertas
Febreiro 5th, 2009 at 10:50 p.m.
Non hai camiño que nos leve mais lonxe. Podemos percorrer o Mundo en Oitenta Días, ou Duas Mil Leguas de Viaxe Submarino, ir ao Centro da Terra ou Viaxar a #blgtk08#Lua, e todo iso so con un autor, Xulio Verne…e ainda queda a viaxe mais apaisoante, ao cerne do noso coñecemento. !Longa vida a páxina maculada de negro¡
Febreiro 6th, 2009 at 6:15 a.m.
¡Longu#blgtk08#ísima!