ANNA FRANK. 60.
Posted by franciscocastro - 26/06/07 at 01:06 p.m.
Estes días conmemórase o sesenta aniversario da publicación do Diario de Anna Frank.
É difícil dicir algo orixinal sobre o texto sen repetir algunha trivialidade. Direi, só, que é a demostración da forza da palabra escrita para nos enfrontar á brutalidade; é, tamén, a demostración de que a arte chega máis e mellor aos corazóns do que nunca poderá chegar a ciencia.
Fai máis pola causa humana este diario, ou La Lista de Schlinder, que todos os ensaios, estatísticas, estudos e informes que poidamos ler sobre o holocausto.
O diario de Anna Frank sérvenos para reflexionar, tamén, sobre os holocaustos silenciosos e invisibles que, hoxe tamén, estamos a facer no mundo. Pensemos só nun dato: cada día morre de fame ( e porque nos dá a gaña ) tanta xente como para encher un estadio como o de Balaídos.
Moitos, a modo de diario, escribimos un blog.
Reflexionamos todos os días.
Xamais chegaremos, nin de moi lonxe, á profundidade á que chegou Anna Frank co seu diario.
Xuño 26th, 2007 at 6:20 p.m.
Por qué O diario de Ana Frank adoita es#blgtk08#tar nos andeis de literatura xuvenil?
Xuño 26th, 2007 at 8:04 p.m.
É unha boa pregunta. A verdade é que non o sei. A única razón que se me ocorre é que foi escrita por unha adolescente e, xa que#blgtk08# logo, poderíase pensar que son os adolescentes os que mellor poden entendela. Pero para min é un libro que pode ler calquera.
Xuño 27th, 2007 at 10:55 a.m.
Todos os homes foron nenos, e dicir, primeiro e o corazón neno e despois home.
Algúns homes non deixaron crecer o corazón de nena de Anna Frank, pero non poideron evitar que o seu corazón atopase o camiño para crecer en outros.
E asi foi#blgtk08# que a palabra de Anna Frank chegou a os nosos corazons convertida no seu.
Aqueles homes fracasaron e agora hay homes novos, e nenos novos tamen, ainda que a veces volven os erros.
Reflexionemos, si, diariamente.
Apertas, escritor.
Xuño 27th, 2007 at 11:42 a.m.
O que dis é moi interesante. Abráiome cada vez que me decato que aqueles que meteron a Anna Frank na cámara de #blgtk08#gas, un día foron nenos. Que os que lanzan bombas no Iraq, algún día foron nenos. ¿Onde lles quedou o corazón?
Xuño 27th, 2007 at 2:21 p.m.
A túa resposta a Rafael Reyes, náufrago, faime lembrar aquel poemiña de Luís Pimentel.
Aquil neno
pínchaballe os ollos
os paxaros;
e gustáballe ver saír
esa gotiña
de ar e de lus,
ise rocío limpo
de mañanciñas frescas
……………………
Logo botábaos
#blgtk08# a voar
e reía de velos
toupar contra o valado
da súa casa,
con ruído
moi triste
…………………..
Creceu e foi de aqueles
Quizais os verdugos de Ana Frank e de tantos outros inocentes, os que lanzan as bombas, os que masacran aos máis débiles sexan de aqueles».
Xuño 27th, 2007 at 2:24 p.m.
Moi ben acaído o#blgtk08# poema, Concha.